Where Time Lingers
The memory of cloth, revealed through rust, time and thread
Materiaal als geheugen werken met roest en planten
Voordat een stof onderdeel wordt van een nieuw werk, ondergaat zij vaak een langzaam proces van natuurlijk verven. Met ijzer, water, planten en tijd ontstaan onvoorspelbare oxidatiepatronen die zich niet laten sturen. Vlekken, verkleuringen en organische structuren verschijnen geleidelijk aan het oppervlak en vormen landschappen die zich eerder openbaren dan laten ontwerpen. Iedere stof reageert anders; geen afdruk is ooit identiek.
De afzonderlijke textielen worden vervolgens samengebracht tot een nieuwe compositie. Door de verschillende tinten en structuren met elkaar te verbinden, ontstaan verstilde landschappen, zeeën en inner landscapes – verbeeldingen die balanceren tussen herinnering en verbeelding, tussen de zichtbare en de innerlijke wereld.
De oxidatiesporen vormen daarbij geen achtergrond, maar het vertrekpunt van het beeld. Zij dragen de compositie en geven richting aan het borduurwerk dat soms volgt.
Door bestaande textielen opnieuw te gebruiken, krijgen vergeten materialen een nieuw bestaan zonder hun oorsprong te verliezen. Het verleden blijft zichtbaar en wordt onderdeel van een nieuwe beeldtaal. Zo ontstaan werken waarin herinnering, vergankelijkheid en transformatie met elkaar verweven zijn.
Voor het verfproces worden antieke stoffen zorgvuldig voorbereidt. De doeken worden bevochtigd en vervolgens samen met bladeren, bloemen, roestige metalen en andere natuurlijke materialen tot bundels gerold. Elke bundel wordt stevig opgebonden, zodat de verschillende materialen tijdens het stomen of langdurig laten rusten direct contact maken met de stof.
Onder invloed van vocht, warmte, tannines uit planten en de reactie van ijzer met zuurstof ontstaat een langzaam oxidatieproces. Daarbij laten bladeren hun silhouetten soms achter, verschijnen roestafdrukken en ontwikkelen zich onverwachte kleurnuances, variërend van zachte okers en warme roesttinten tot diepe grijzen en bijna zwarte schakeringen. Geen enkele bundel laat zich volledig voorspellen; de natuur bepaalt mede het uiteindelijke resultaat. Wanneer de bundels worden geopend, ontvouwt zich een landschap van afdrukken, verkleuringen en organische structuren.
Pas wanneer de compositie haar eigen ritme heeft gevonden, begint het borduren. Met handborduurwerk en tekeningen worden lijnen versterkt, accenten aangebracht en nieuwe beelden zichtbaar gemaakt.
Juist in de wisselwerking tussen toeval en intuïtie, tussen vergankelijkheid en verbeelding, ontstaat een beeld dat de sporen van tijd niet uitwist, maar zichtbaar maakt.
In haar kleurrijke en bonte textielcollages werkt Alexandra met antieke borduurwerken, gevonden handwerken en eigen naaldwerk.
De collages met barokstijlen zijn vaak uitbundig en verhalend.
Waar de textielcollages eerder rijk en gelaagd zijn, ademt het roestwerk rust en ruimte. De composities zijn eenvoudiger, met een beperkt kleurenpalet en een grotere nadruk op leegte, nuance en het ritme van de stof. De seizoenen van ons leven staan hierin centraal.